3 Σεπτεμβρίου 1974-2008. Η μεγάλη πολιτική στη ζωή ενός μικρομεσαίου.

Μερικούς μήνες πριν βρέθηκα στην Αθήνα μες στο κέντρο, σ΄ ένα ταξί με άλλους τρεις συνεπιβάτες να θέλω σε ώρα κυκλοφοριακής αιχμής και πορείας του ΚΚΕ να φθάσω γρήγορα στο γήπεδο του Τάε Κβο Ντο για να προλάβω τη νέα αρχή στην πορεία του ΠΑΣΟΚ .
Αφελής προσδοκία. Ο ταξιτζής αφού μας προετοίμασε από την πρώτη στιγμή ότι για πολλή ώρα θα κινούμαστε γύρω από ένα τετράγωνο, κατάλαβε την ψυχολογία μας και ανέλαβε με τον εκρηκτικό χαρακτήρα του να δημιουργήσει αντιπερισπασμό στις κάθε άλλο παρά ευχάριστες σκέψεις μας .
Με αφορμή τον προορισμό μας αλλά και την πορεία του ΚΚΕ άρχισε με επιθετικότατο τρόπο να απαξιώνει κόμματα , πολιτική και πολιτικούς.
Αυτοδημιούργητος όπως μας παρουσιάστηκε ο δυναμικός τριανταπεντάρης, δεν περίμενε τίποτε από κανέναν . «Όλοι τα ίδια είναι κι όλοι για την τσέπη τους τρέχουν. Τίποτα για τον κοσμάκη» .Στο επιχείρημά μας ότι το ΠΑΣΟΚ βοήθησε τη μεσαία τάξη και τους αγρότες η ένταση της φωνής ανέβηκε ακόμη περισσότερο και οι φλέβες στο λαιμό ένιωθες ότι ήταν έτοιμες να εκραγούν όση ώρα μας έλεγε την προσωπική του ιστορία .
Από επαρχία, είχε επενδύσει ως νέος στο ΠΑΣΟΚ με το γνωστό ρωμέικο τρόπο .
Να τακτοποιηθεί στην Αστυνομία μέσω του βουλευτή στον οποίο είχε επενδύσει την ψήφο του.
Δεν έγινε . Έγινε ταξιτζής που βγάζει 4500 € καθαρά το μήνα σε κακή περίοδο κατά τα λεγόμενα του κι ακόμη είναι θυμωμένος που του στέρησαν τα 30000 € στην καλύτερη περίπτωση το χρόνο.
Σε άλλη αποστροφή του λόγου του μάθαμε ότι ήταν γιός μετανάστη από τη Γερμανία και βλαστημούσε που ο πατέρας του γύρισε στην πατρίδα και δεν κάθησε να δουλεύει στο εστιατόριο που είχε, για να μπορεί κι αυτός σήμερα να το κληρονομήσει.
Έτσι φθάσαμε στο 1982 . Τότε, μας είπε, επέστρεψε ο μετανάστης . Ασχολήθηκε με τα χωράφια του και σήμερα «τον κατηγορεί!» ο γιος, ότι πίνει ήσυχος κι ανέμελος τα ούζα του στο καφενείο. Μαζί με τον πατέρα κατηγορεί την πολιτική του ΠΑΣΟΚ που με τις επιδοτήσεις τον έκανε τεμπέλη. Έπρεπε να είναι στη Γερμανία και να εργάζεται ακόμη!
Είχαμε στρίψει μόλις σ΄ ένα δρόμο κοντά στη Σωκράτους γεμάτο από μελαμψούς μετανάστες με άθλια εμφάνιση. Στην ανθρώπινη χωματερή της Αθήνας με κάθε είδους πωλητές …Βλέμματα χαμένα….
Τι να πεις στο νέο για την κοινωνική αλλαγή που έγινε το 1981 και περιλάμβανε και τον πατέρα του . Για την περηφάνια του μετανάστη που γύρισε στην πατρίδα του και έχει τη δυνατότητα σήμερα να πίνει με τους φίλους που μαζί μεγάλωσε τα ούζα του. Πώς να του συγκρίνεις τη ζωή του μετανάστη με το χαμένο βλέμμα, που έβλεπε μπροστά του, με την αξιοπρέπεια της ζωής του πατέρα του …και το ρόλο της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ τότε;
Δύσκολα να ζητήσεις στο νέο να γυρίσει πίσω και να ζήσει τη ζωή κάποιου άλλου, τις προσδοκίες και τα επιτεύγματα της προηγούμενης γενιάς .
Κρίνει το σήμερα που βιώνει και ζητά πάλι ελπίδα για μια πόλη και μια ζωή ανθρώπινη …Ίσως να είναι θυμωμένος γιατί η ανάγκη και η ανασφάλεια τον έχει πάρει από κάτω και νιώθει να μην μπορεί αν και έχει τα χρήματα να πιεί κι αυτός τα ούζα του όπως ο πατέρας του .
Είτε γιατί δεν έχει την ηρεμία που δημιουργεί μια ζωή με ξεκάθαρες προτεραιότητες και άλλου είδους πνευματική καλλιέργεια είτε γιατί το κυνήγι του χρήματος δεν αφήνει χώρο και χρόνο για φιλίες και ανθρώπινη επαφή.
Έτσι καταφέρνει με τον εγωισμό και την ιδιώτευσή του να γίνει κι ο ίδιος μετανάστης μέσα στην πατρίδα του….πετώντας το μπαλάκι του αίτιου σε κάθε μορφή συλλογικής ζωής. …
Σ΄αυτούς χρωστά απάντηση το ΠΑΣΟΚ σήμερα.. Γιατί πίσω από την απαξίωση, την επιθετική συμπεριφορά και την ιδιώτευση της σημερινής μεσαίας τάξης κρύβονται αυτιά που προσδοκούν ν΄ακούσουν λόγο ουσιαστικό κι ελπιδοφόρο .

Καλοί Λιμένες 2008!.....Στα βήματα του Αγίου Παύλου ή στα χρήματα των πετρελαίων;

Με χαρά και συγκίνηση περιμένουμε την επίσκεψη -επιστροφή της Εκκλησίας και της εκκλησίας μας στα βήματα του Αγίου Παύλου στην Κρήτη και συγκεκριμένα στους Καλούς Λιμένες
Το ιωβηλαίο -ο εορτασμός των 2000 χρόνων μετά τη γέννηση του Αγίου γεννά προσδοκίες ότι θα αναδειχθεί επιτέλους η θρησκευτική ιστορικότητα αυτού του τόπου την οποία μέχρι σήμερα ελάχιστοι στην Κρήτη -πόσο μάλλον αλλού-γνωρίζουν.
Οι καλοί Λιμένες είναι γνωστοί στους πολλούς σήμερα όχι από το πέρασμα του Αποστόλου των Εθνών, Αγίου Παύλου από εκεί αλλά από τα πετρέλαια.Από το σταθμό ανεφοδιασμού πλοίων που εγκατέστησε στο μικρό νησάκι κάτω από το ναό, η επιχειρηματικότητα των ιδιοκτητών της ΣΕΚΑ σε αγαστή συνεργασία με τους κρατούντες τότε και η ανοχή των εκκλησιαστικών,τουλάχιστον, αρχών.
Ας ελπίσουμε ότι η σελίδα θα γυρίσει το 2008....προς όφελος της ιστορικής αφήγησης της θρησκείας μας και του τοπίου κι όχι "των περαστικών" πετρελαίων.

ΤΑ ΝΕΑ Online - 31/05/2008 - Λιποβαρής γλώσσα

ΤΑ ΝΕΑ Online - 31/05/2008 - Λιποβαρής γλώσσα

ΤΑ ΝΕΑ Online - 31/05/2008 - Πλούσιο λεξιλόγιο, πάμφτωχα ελληνικ�

ΤΑ ΝΕΑ Online - 31/05/2008 - Πλούσιο λεξιλόγιο, πάμφτωχα ελληνικ�

Περί φιλίας ...ανάγνωσμα.

Αποσπάστηκε από τη στήλη "Μεγεθύνσεις" της Όλγας Μπακομάρου στην Ελευθεροτυπία του Σαββάτου 29-3-2008 ...έτσι για να μην ξεχνάμε τις λέξεις που κάνουν σπουδαίο και ξεχωριστό το ταξίδι της ζωής...αλλά και τη δύναμή που αποκτούν όταν ομιλούνται με τρόπο όπως αυτόν της Γιουρσενάρ.

*«Κάθε αληθινή φιλία είναι ένα απόκτημα διαρκές. Η φιλία, όπως και ο έρωτας, απαιτεί τόση τέχνη όσο μια επιτυχημένη φιγούρα χορού. Χρειάζεται πολλή άνεση και μεγάλη αυτοσυγκράτηση. Ανταλλαγή λόγων. Μεγάλη σιωπή. Και προπαντός σεβασμός. Το συναίσθημα της ελευθερίας του άλλου. Της αξιοπρέπειάς του. Την παραδοχή. Θυμάμαι πάντα το κοριτσάκι στο βιβλίο του Μοντερλάν που δεν έχει δώσει όνομα στη γάτα του. "Και πώς τη φωνάζεις;" το ρωτούν. "Δεν τη φωνάζω, έρχεται όποτε θέλει". Ετσι είναι οι φίλοι. Συχνά έρχονται από τύχη».
*Απάντηση της Μαργκερίτ Γιουρσενάρ στο περί φιλίας ερώτημα, σε συνέντευξή της με τη συνάδελφο Εύα Νικολαΐδου -βασικό άξονα του βιβλίου της «Μια ευλαβική ανάμνηση» για τη μεγάλη αυτή μορφή της σύγχρονης διανόησης, που κυκλοφόρησε κλείνοντας είκοσι χρόνια από τον θάνατό της. Την παραθέτω, γιατί η ποίηση του λόγου της σαν δροσερός αέρας μας καθαρίζει, μας ανεβάζει και μας γλυκαίνει, σ' αυτήν ιδίως την εποχή του «ξύλινου» λόγου και της εξυπνακίστικης ατάκας των πολιτικών, πέρα από τη φραστική χυδαιότητα της καθημερινότητας. Οπως η ποίηση της εικόνας, για την οποία έλεγα στην αρχή, που μπορεί να αιωρείται, σε πείσμα της όποιας ασχήμιας, από τα πεζοδρόμια ώς τους ουρανούς.

"...με ένα τίποτα γίνεται ο παράδεισος !"Ο.Ελύτης

κι απαντά ο Εγγονόπουλος "Η αγάπη είναι ο μόνος τρόπος ..!"

"Όλα καλά στα Καλά Λιμάνια"

«…Το περιβάλλον επιβάλλεται να γίνει, έστω και τώρα κι ας είναι αργά, το πρώτο εθνικό μας θέμα…»Κάρολος Παπούλιας 2.7.2007
Με αφορμή την πυρκαγιά στην Πάρνηθα. Λίγο πριν καεί η Ελλάδα.

Έτυχε να διαβάσω μια από τις μεσαρίτικες εφημερίδες αυτής της εβδομάδας και να πέσω στον τίτλο ενός ρεπορτάζ που βεβαίωνε ότι
«όλα καλά στα Καλά Λιμάνια».Το ρεπορτάζ αφορούσε στην πρόσφατη επιχείρηση εντοπισμού πλοίων με παράνομο φορτίο και στον έλεγχο που έγινε στους Καλούς Λιμένες. Η έρευνα δεν εντόπισε τίποτα κι όλα ξαναγύρισαν στην ηρεμία του τόπου αυτού.

Διαβάζοντας τον τίτλο αυτόματα θυμήθηκα ανάλογους τίτλους του περασμένου Ιουλίου που αφορούσαν στο ατύχημα που συνέβη κατά τον ανεφοδιασμό πετρελαίου πλοίου από άλλο πλοίο συμφερόντων της εταιρείας που εδρεύει στην περιοχή, μέσα στο γραφικό λιμανάκι και κάτω από τη σπηλιά που πέρασε ο Άγιος Παύλος.

Το γεγονός συνέβη στις 24-7-2008. Πετρελαιοκηλίδα κάλυψε τη θάλασσα και την παραλία. Από τότε καμμία ενημέρωση δεν υπάρχει από τις αρμόδιες αρχές ή την /τις εταιρείες που εμπλέκονται στο ατύχημα.

Η μόνη πληροφορία ήλθε , προς τιμήν του αλλά και υποχρέωσή του, από το Δήμο Μοιρών μέσω δελτίου τύπου που διαβεβαίωνε για την απομάκρυνση της πετρελαιοκηλίδας και την αποκατάσταση της παραλίας καθώς και για τις ενέργειες που έγιναν από το Δήμο και αφορούσαν, όμως, στην προσπάθεια βελτίωσης του περιβάλλοντος στη στεριανή πλευρά του οικισμού.Όπως μας πληροφόρησε το σχετικό δελτίο, τα αίτια και οι υπεύθυνοι του ατυχήματος ερευνούνταν και αναζητούνταν από το αρμόδιο Λιμεναρχείο Ηρακλείου..

Δυο περίπου μήνες μετά, μέσα από ρεπορτάζ τοπικής εφημερίδας μάθαμε ότι υπαίτιος ήταν ο πλοίαρχος του, Συριακών συμφερόντων, πλοίου το οποίο είχε φύγει ανενόχλητο και τον αναζητούσε η τοπική Λιμενική αρχή μέσω τηλεγραφημάτων για κατάθεση!!!Έκτοτε ουδέν νεώτερον. «Όλα καλά στα Καλά Λιμάνια»

Αυτονόητα ερωτήματα περιμένουν απάντηση.

• Ποιος φταίει κι αν φταίει; Ο ένας ή ο άλλος πλοίαρχος ή, η εταιρεία που διατηρεί σταθμό ανεφοδιασμού πλοίων 400 μ. από την ακτή μιας, από τις πιο αξιοποιήσιμες περιοχές της νότιας Κρήτης και από πλευράς φυσικού περιβάλλοντος αλλά και από πλευράς θρησκευτικού και ιστορικού ενδιαφέροντος;


• Πόσο κοστολογείται ένα τέτοιο ατύχημα; Ποιος θα πληρώσει, αν πρέπει να πληρώσει τις εργασίες που έγιναν εκεί για να αποκατασταθεί το περιβάλλον;Εκτός κι αν θεωρούμε φυσικό, κάποιοι να προκαλούν ατυχήματα , έστω και παρά τη θέλησή τους και το κόστος να το πληρώνουν εμμέσως οι πολίτες δια των αντιπροσωπευτικών τους θεσμών (Δήμος , Νομαρχία που έσπευσαν ευτυχώς να βοηθήσουν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους.)


• Έχει απομακρυνθεί οριστικά ο κίνδυνος να ξαναγίνει ατύχημα; Αν ναι, πώς έχει διασφαλισθεί αυτό και κυρίως ποιος είναι ο αρμόδιος φορέας ή υπηρεσία που έχει αναλάβει τη διασφάλιση;


• Ποιες είναι οι ασφαλιστικές δικλείδες που έχουν τεθεί από την πολιτεία και την εταιρεία προκειμένου να αποφευχθεί το χειρότερο, μια ανάφλεξη στο νησί με τις δεξαμενές ή στα δεξαμενόπλοια και ποιος τις ελέγχει;


• Ποιο είναι το ιδιοκτησιακό καθεστώς στην περιοχή; Το νησί με τις δεξαμενές ανήκει στην εταιρεία ή πληρώνει ενοίκιο στο κράτος;


• Δικαιολογείται, το 2007, με τόση συζήτηση για την προστασία του περιβάλλοντος απ΄ όλα τα κόμματα, η ύπαρξη τέτοιου σταθμού στη συγκεκριμένη περιοχή ή μήπως είναι καιρός να ξανατεθούν οι δυνατότητες της περιοχής με το βλέμμα στραμμένο μπροστά;

Γιατί άλλες οι συνθήκες και οι απαιτήσεις του 1963 που πρωτοήλθε η εταιρεία στους Καλούς Λιμένες και άλλες θα είναι το 2013, 50 χρόνια μετά.

Τα ερωτήματα περιμένουν απάντηση από τους αρμοδίους σε διοικητικούς και αντιπροσωπευτικούς θεσμούς.